Trudno sobie wyobrazić Polskę ostatniego ćwierćwiecza dwudziestego wieku bez Jana Pawła II. Jako pierwszy po kilku stuleciach Papież niebędący Włochem, stał się on najsłynniejszym Polakiem w świecie. Nie tylko jego polski rodowód (w końcu każdy Papież ma jakąś narodowość) stawał się przedmiotem zainteresowania, lecz uwagę przyciągał przede wszystkim wpływ "Papieża z dalekiego kraju" na kształtowanie się najnowszych dziejów Polski i Europy. Nie bez słuszności widzi się w Janie Pawle II współtwórcę Solidarności, duchowego inspiratora "ostatecznej rewolucji"[1] i współtwórcę nowego porządku wolności w Europie po roku 1989[2].

W październiku 2003 roku dla uczczenia dwudziestej piątej rocznicy pontyfikatu Jana Pawła II poczta włoska, Posta Italiana, wyemitowała sporych rozmiarów znaczek, na którym obok wizerunku Ojca Świętego widniał napis: "Giovanni Paolo II: l'ambasciatore della lingua italiana nel mondo" - "Jan Paweł II: ambasador języka włoskiego w świecie". Znaczek ten oprócz poczty sygnowało Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Włoskiej. Ten drobny fakt symbolicznie ukazuje drogę, jaką w ciągu swojego pontyfikatu przeszedł Jan Paweł II, począwszy od dnia, w którym przybył do Rzymu "z dalekiego kraju" i powiedział rzymianom zebranym na placu Świętego Piotra: "Nie wiem, czy potrafię wyrażać się jasno w waszym… naszym języku włoskim"[1], aż po dzień, w którym władze jego drugiej ojczyzny nadały mu miano ambasadora języka włoskiego w świecie.